سخن اول

در رویارویی با پدیده‌های تاریخی اغلب در دوگانه‌ای ناپیدا ولی مؤثر گرفتاریم: آیا آنچه رخ داد، صرفا مصداقی بود از «آمدند و کندند و سوختند و کشتند و بردند و رفتند» بلایی که نازل شد، فرود آمد، رقم خورد؟ یا نه، آنچه پیش آمد حاصل روندی درونی و تدریجی بود، میوه‌ای که دیر یا زود…

در بسیاری از زمینه‌ها، آنچه در ایران به‌نام تصمیم‌گیری انجام می‌شود نه حاصل یک فرآیند عقلانی‌ـ‌نهادی بلکه بیشتر واکنشی دیرهنگام به امری پیش‌تر انکارشده است. تصمیم، اغلب نه برآمده از تحلیل، بلکه حاصل ضرورت یا فشار است.به‌نظر می‌رسد که در طی زمان، بخش‌هایی از ساختار اداری و سیاست‌گذاری، توان خود را برای درک موقعیت و…

در جامعه‌ای که قطبی شده و لبریز از سوءظن است، اگر از حقوق یک کارگر افغانستانی بگویی، متهم می‌شوی که درد بیکاری هم‌وطنان خود را ندیده‌ای. اگر از کودکان غزه حرف بزنی، به بی‌توجهی نسبت به فقر کودکان ایران محکوم می‌شوی. و اگر به دفاع از یک معترض ایرانی بپردازی، گفته می‌شود این صداها «با…

نقدی بر روش‌شناسی تحلیل‌های پس از جنگ ۱۲ روزه

قضاوت کردنِ آدم‌ها صرفاً بر مبنای تعلق نسلی، ساده‌انگارانه و اغلب گمراه‌کننده است. اصطلاحاتی چون «نسل سوخته»، «دهه‌هفتادی»، «دهه‌شصتی» و «نسل زد» در گفتار روزمره ما کم‌کم جای تحلیل دقیق‌تر اجتماعی، فرهنگی و تاریخی را گرفته‌اند. گویی هر نسلی ماهیت ثابتی دارد و افراد صرفاً تابعی از تاریخی‌اند که در آن زاده شده‌اند. این رویکرد،…